Over mij..

​

Ik ben Kim, rouwbegeleidster in opleiding. Ik woon met mijn man en kinderen in Tongeren, in deelgemeente Koninksem, nog niet zo heel lang want mijn roots komen van Hasselt.

De naam “De zachte Horizon” is ontstaan in een periode waarin mijn leven stilviel.

Toen ik mijn gezondheid verloor en afscheid moest nemen van mijn beide ouders en naasten, voelde het alsof alles wat zeker was, langzaam wegviel. De toekomst waar ik ooit zo vanzelfsprekend naar keek, werd vaag en onzeker. Alsof de horizon, die ooit zo duidelijk was, ineens vervaagde.

Ik heb me vaak verloren gevoeld in die leegte. In het niet-weten. In het gemis dat zo diep zit dat woorden tekortschieten.

En toch… ergens, heel voorzichtig, kwam er ook iets anders.

Geen groot keerpunt, geen duidelijke richting, maar iets zachts.

Ik begon anders te kijken. Minder ver vooruit, meer van dag tot dag. En hoewel het verdriet bleef, merkte ik dat het op sommige momenten iets milder werd. Iets draaglijker. Alsof de scherpe randen langzaam verzachtten.

Daar, in die kleine maar betekenisvolle verschuiving, werd De zachte Horizon geboren.

Voor mij is het geen plek waar je naartoe moet, maar een gevoel waarin je mag thuiskomen.

Een open ruimte waar alles er mag zijn.

Waar verdriet en gemis naast rust en ademruimte mogen bestaan.

Omdat ik zelf heb ervaren hoe eenzaam rouw kan zijn, groeide er een verlangen om er ook voor anderen te zijn.

Niet omdat ik antwoorden heb, maar omdat ik herken.

Omdat ik weet hoe het voelt wanneer alles wankelt en je zoekt naar houvast.

Misschien hoeft rouw niet opgelost te worden.

Misschien helpt het al als iemand even naast je komt zitten.

In stilte. In zachtheid. Zonder oordeel.

Vanuit die plek wil ik er nu zijn voor anderen.

Om samen stil te staan, te voelen, en in eigen tempo weer wat ruimte te vinden.

De horizon hoeft niet helder of zeker te zijn.

Ze mag zacht zijn.

En misschien… is dat genoeg!